
Anton Martineau werd geboren in
Schilderen werd hem met de paplepel ingegoten aangezien zijn vader huisschilder was.
Als kind had hij al het materiaal voor handen en hij gebruikte dat ook graag.
Tekeningen, schetsen, gedichten en verhalen altijd liep zijn hoofd over om zijn ideeën aan het papier toe te vertrouwen vaak in een wirwar van tekeningen en taal dat zonder enig probleem in elkaar overliep.
Deze drang tot creëren is een perfect basis gebleken voor zijn verdere carrière. Het gewoon beginnen zonder vooropgezet plan maakt juist zijn werk zo echt en ontwapenend eerlijk.
Afwisselend grove strepen, soms kleine alledaagse voorwerpen, de taal en alles doorspekt met een rauw gevoel voor humor maakt zijn werk intrigerend en nodigt uit tot nog een keer kijken.
Anton Martineau met trots een autodidact met een eigen visie en een prachtig eigen schildersalfabet.