Hans Wap (1960)
Hans Wap probeert de toeschouwer te prikkelen. Hij doet dit door gebruik te maken van ons zeer herkenbare beeldkenmerken die hij vervolgens plaatst in een geheel andere context. Dit verrast de kijker en zorgt ervoor dat hij met een bepaalde blik nog een keer naar het werk kijkt en nog een keer. Het werk dat hij in eerste instantie direct lijkt te herkennen krijgt een diepere betekenis door hij op het verkeerde been wordt gezet en hij op die manier gedwongen wordt over het kunstwerk na te denken en te interpreteren. Hans Wap t verpakt de alledaagse dingen als het ware in een pakketje van ironie die ervoor zorgt dat de toeschouwer steeds op zijn qui vive blijft. En de surrealiteit van de werkelijkheid op de gekste momenten doorziet.
Duidelijke beeldkenmerken zoals de veelvoorkomende mannenfiguur, elipsen, cirkels en lijnen zijn typerend voor Hans Wap. De man die men zoals Hendrik van Leeuwen beschrijft direct herkent als het mannetje die ons helpt met oversteken bij het stoplicht vertegenwoordigt in Wap zijn werk juist het tegenovergestelde van wat het in onze normale beeldtaal betekent. Geen rust, orde en regelmaat maar juist de rusteloze zoeker die nauwelijks begrijpt waar hij meer bezig is aldoor op reis maar die niet meer kan stoppen totdat de dood hem overvalt.