Jef Diederen

Jef Diederen

Jef Diederen (1920- ) heeft zijn opleiding genoten aan de Middelbare Kunstnijverheidschool in Maastricht en aan de Rijksacademie te Amsterdam. Vanaf 1943 woont hij in Amsterdam met uitzondering van een korte periode tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij sluit vriendschap met andere Limburgse Amsterdammers zoals Ger Lataster en Pieter Defesche. Vanaf de jaren vijftig is Jef Diederen zeer geïnteresseerd in het vervaardigen van grafiek werk zoals ook tot uiting komt in de werken voor u. Hij wordt in die periode al als een ‘krachtig talent gezien met een eigen visie en een fijne gevoeligheid.’

Sociale gebeurtenissen hebben altijd een grote invloed op Jef Diederen gehad. Op een geheimzinnige wijze weet hij zijn emotie weer te geven en draagt hij een bepaald gevoel aan de beschouwer over, in een oeuvre dat bestaat uit schilderijen, werken op papier en grafische bladen.Hij is dan ook een meester in het beheersen van technieken.

In de late jaren vijftig en begin jaren zestig wordt het figuratieve steeds meer geabstraheerd. Zijn interesse gaat meer en meer uit naar de vorm en kleur binnen een compositie. Diederens oeuvre is echter nooit geheel abstract geworden; bij hem is altijd een afdruk van een hand of voet aanwezig als een spoor van ‘het afwezige’. De droogtijd is voor hem nog steeds de tijd voor eventuele twijfel, maar vooral de tijd om zelf te kijken en om bevestiging te vinden.

Jef Diederen is een schilder die een imposant oeuvre heeft vervaardigd en die net als de meeste andere kunstenaars werkt in verschillende media, vanuit een zelfde interesse en motivatie. Vanaf eind jaren vijftig breekt hij door op internationaal gebied door een presentatie van een reizende presentatie van Nederlandse kunst in Engeland.

In de jaren zestig neemt hij deel aan bepaalde internationale grafiektentoonstellingen en exposeert hij ook weer in Amsterdam. In 1977 exposeert het Stedelijk Museum te Amsterdam een overzichtstentoonstelling van het werk van Jef Diederen. Het onderwerp is een uitbundig kleurenfeest waarin abstractie en figuratie naadloos in elkaar overgaan.

In de loop der jaren passeren verschillende thema’s de revue zoals het licht dat hem zo boeide in Zuid- Frankrijk en de tragedie van Amerikaanse Indianen, jazzmusici en troubadours.

De combinatie tussen abstractheid  en figuratie met heldere kleuren en herkenbare voorstellingen zoals bijvoorbeeld veel voorkomende vormen van de zon of gezichten maken het werk van Diederen zo intrigerend.